Oddech > ABC Chorego > Leczenie

Leczenie

Czy można wyleczyć tą chorobę?

Chcąc krótko scharakteryzować POChP można powiedzieć, że jest to cichy i bardzo podstępny wróg Twojego zdrowia. Rozwija się stopniowo przez wiele lat nie powodując praktycznie żadnych niepokojących dolegliwości. Niestety pierwszy uciążliwy objaw (duszność) pojawia się w okresie, kiedy choroba jest znacznie zaawansowana i nie ma możliwości pełnego odwrócenia zmian jakie powstały w płucach. POChP należy do chorób przewlekłych, tzn. takich, których nie można wyleczyć, a jedynie możliwe jest spowolnienie jej postępu.

Pamiętaj!

POChP, jeśli już zostanie rozpoznana, wyleczyć nie można. Natomiast przy odpowiednio prowadzonej terapii można uzyskać znaczną poprawę Twojego oddychania.

Co mam w takim razie robić aby zatrzymać dalszy postęp choroby?

Możesz zapobiec dalszemu postępowi choroby jedynie poprzez uwolnienie siebie od narażenia na oddziaływanie czynników wywołujących chorobę. U większości chorych najistotniejszym szkodliwym czynnikiem wywołującym POChP jest palenie tytoniu.

Część chorych pracujących w warunkach szkodliwych dla płuc taki chjak zapylenie czy zadymienie powinna jak najszybciej zmienić stanowisko pracy.

Opanowanie nałogu palenia

Zaprzestanie palenia jest jak dotąd jedynym skutecznym sposobem zatrzymania dalszego postępu choroby. Jeżeli skończysz z nałogiem palenia tytoniu to istnieje duża szansa, że w ciągu następnych dwóch lat czynność Twoich płuc nie pogorszy się, a być może nawet ulegnie częściowej poprawie. Następnie zmiany w płucach tj. ich starzenie się będą postępowały w takim samym tempie jak u ludzi zdrowych.

Pamiętaj!

Porzucenie palenia tytoniu na każdym etapie choroby przyniesie korzyść Twoim płucom i Twojemu zdrowiu.

Natomiast jeśli nadal będziesz palił to choroba będzie postępowała,powodując coraz większe utrudnienie Twojego życia. Musisz również pamiętać, że jeśli będziesz palił w otoczeniu innych osób, to w równym stopniu narażasz także ich na rozwój POChP.

W porzucaniu nałogu palenia najistotniejsza jest motywacja. Powinna nią być przede wszystkim troska o zdrowie własne i najbliższych.

W razie konieczności lekarz może przepisać Ci środki pomagające porzucanie palenia tytoniu. Mogą to być gumy do żucia lub plastry do przyklejania na skórze zawierające nikotynę. Jednym z najnowszych leków pomagających w leczeniu uzależnienia od nikotyny jest preparat, który hamuje ośrodek odpowiedzialny w mózgu za chęć do palenia tytoniu.

Wiadomo jednak, że przestaje palić tylko ta osoba, która rzeczywiście tego chce i podjęła taką decyzję.

Quiz

Jeśli jesteś osobą palącą zapraszamy Cię teraz do quizu. O tym, wjakim stopniu nałóg panuje nad Tobą możesz się przekonać na podstawie testu Fagerstroema

Jakie leki stosowane są w tej chorobie?

Choroba ma przebieg podstępny. Rozwija się stopniowo przez wiele lat nie wywołując żadnych objawów. Jeśli rozpoznanie zostanie postawiono w początkowym tzn. bezobjawowym okresie choroby nie ma konieczności wdrożenia żadnych leków. U tych pacjentów konieczne jest zaprzestanie palenia papierosów, unikanie infekcji dróg oddechowych, ewentualnie doraźne stosowanie leków rozszerzających oskrzela w postaci inhalacji.

Jeśli Twoja choroba rozwinęła się w takim stopniu, że odczuwasz już jej objawy, a przede wszystkim duszność, wtedy lekarz rozpocznie u Ciebie odpowiednie systematyczne leczenie.

Najważniejszą grupą leków w leczeniu POChP są leki rozszerzające oskrzela. Wśród nich są leki w postaci aerozoli działające miejscowo na drzewo oskrzelowe oraz tabletki, które wpływają na układ oddechowy po wchłonięciu się do krwi.

Leki działające miejscowo to preparaty aerozolowe lub proszkowe. Wśród tych preparatów masz do dyspozycji leki działające praktycznie natychmiast po inhalacji, ale o krótkim czasie działania (do 6 godzin). Stosuje się je w leczeniu przewlekłym (4 razy na dobę) jak również doprzerywania napadów duszności, czyli doraźnie (Atrovent, Berotec,Bricanyl, Salamol, Salbutamol, Ventolin).

Nowa generacja leków rozszerzających oskrzela charakteryzuje się długim czasem działania (Serevent, Foradil, Oxis, Zafiron do 12 godzin, a Spiriva do 24 godzin) i stosuje się je odpowiednio 2 razy lub 1 raz na dobę. Zadaniem leków o przedłużonym działaniu jest utrzymanie dróg oddechowych w stanie rozkurczu przez długi okres. Należy je stosować regularnie, także wtedy, gdy nie ma duszności.

Ponieważ w aptekach dostępnych jest bardzo wiele preparatów rozszerzających oskrzela, decyzję o wyborze najbardziej odpowiedniego dla Ciebie leku podejmiesz razem z Twoim lekarzem.

Pamiętaj!

Przy stosowaniu tradycyjnych inhalatorów aerozolowych bardzo istotne jest właściwe ich używanie. Trzeba zsynchronizować uwolnienie leku z pojemnika z początkiem wdechu tak, aby odpowiednia ilość leku dotarła do oskrzeli. Dlatego pamiętaj, żeby po kilkakrotnym wstrząśnięciu inhalatorem przed inhalacją wykonać głęboki wydech, a następnie w momencie rozpoczęcia intensywnego wdechu umieścić ustnik pojemnika z lekiem w ustach i naciskając pojemnik uwolnić lek do jamy ustnej. Na końcu wdechu zatrzymaj oddech na około 5-10 sekund, aby lek mógł dotrzeć do najdrobniejszych oskrzeli.

Osobom, które mają trudności w opanowaniu techniki inhalowania należy zaproponować przyjmowanie leku z użyciem tzw. przedłużaczy, nazywanych także komorami powietrznymi lub z ang. spacer.

Nowe inhalatory proszkowe nie wymagają już koordynacji wdechu z momentem uwolnienia leku z inhalatora. W nowych aparatach w momencie wykonywania nawet niewielkiego wdechu lek w postaci proszku inhalowany jest do oskrzeli. Lekarz powinien przeszkolić Cię w poprawnej technice inhalowania leku, a następnie sprawdzić czy wykonujesz ją w sposób prawidłowy.

U części pacjentów, zwłaszcza w czasie zaostrzeniachoroby w wymagającej hospitalizacji, istnieje możliwość podawania wspomnianych wyżej leków w postaci nebulizacji, tzn. leku rozpylonego w postaci aerozolu przez specjalne urządzenie zwane nebulizatorem.

Tabletkami, które podobnie do aerozoli mają działanie rozszerzające oskrzela, są liczne preparaty teofiliny (Euphyllin long, Theophyllinum, Theospirex, Theovent, i in.). Zwykle stosuje się 1-2 tabletki na dobę. Dostępne są także preparaty teofiliny w postaci dożylnej i w czopkach.

W leczeniu chorych na POChP stosuje się także kortykosteroidy. Ambulatoryjnie można podawać preparaty w postaci wziewnej lub w postaci tabletek w okresach zaostrzeń POChP. Trzeba jednak pamiętać, że wskazania do ich stosowania są bardzo ściśle określone i znacznie ograniczone w porównaniu z lekami rozszerzającymi oskrzela. Z tego powodu mogą być przyjmowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty.

Poza dotychczas opisanymi lekami lekarz może zalecić Ci także inne środki, zwłaszcza w zaawansowanej postaci choroby.

Pamiętaj!

Przepisane leki przyjmuj regularnie, niezależnie od stopnia nasileniaduszności. Tylko regularne przyjmowanie zaleconych przez lekarza lekówmoże utrzymać Cię w dobrej kondycji i maksymalnie ograniczyć pojawieniesię duszności.

Pamiętaj także!

Jeżeli lekarz rozpozna u Ciebie niewydolność oddychania nie powinieneśprzyjmować leków uspokajających ani nasennych, ponieważ mogą oneosłabiać Twoje oddychanie. W pewnych sytuacjach można je jednakprzyjmować, ale pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jak rozpoznać, że mam zaostrzenie choroby i co mam wtedy zrobić?

Infekcyjne zaostrzenie POChP możesz podejrzewać, gdy nasileniu się duszności towarzyszy:

  • nasilenie kaszlu
  • zwiększenie objętości wykrztuszanej plwociny ze zmianą jejwyglądu na śluzowo-ropny (tzn. jest ona bardziej gęsta i ma zabarwienieżółto-zielonkawe
  • podwyższenie temperatura ciała, chociaż często temperatura ciała pozostaje prawidłowa.

Jak napisaliśmy wcześniej zaostrzenie POChP w większości przypadkówspowodowane jest infekcją dróg oddechowych. Najczęściej jest to infekcjawirusowa popularnie nazywana przeziębieniem. Dlatego nie ma potrzebynatychmiastowego włączania antybiotyku. Przez pierwsze 3-4 dnipowinieneś pozostać w domu i zastosować domowe sposoby leczeniaprzeziębienia (leki przeciwgorączkowe, witaminy, przyjmowanie dużejilości płynów -jeżeli nie ma przeciwwskazań lekarskich).

Jeśli domowe, krótkotrwałe leczenie nie przyniesie poprawy natychmiast powinieneś skontaktować się z lekarzem.

Czy można zapobiegać zaostrzeniom choroby ?

Nie ma jednej w stu procentach pewnej metody zapobieganiazaostrzeniom. Jak dotychczas jedyną, potwierdzoną metodą jestwykonywanie raz w roku, w okresie jesiennym (wrzesień, październik)szczepienia przeciw grypie. Pewne znacznie ma także prawidłoweodżywianie i ubieranie się oraz wysiłek fizyczny.

Leczenie tlenem

Jak wspomniano wcześniej, w miarę postępu choroby dochodzi dopowstania niewydolności oddychania i serca płucnego. W tym okresiechorzy stają się kandydatami do domowego leczenia tlenem (w skróciezwanego DLT), aby w ten sposób uzupełnić niedobór tlenu we krwi. WPolsce, w większości dużych miast, istnieje system Poradni DLT, wktórych leczenie tlenem prowadzone jest w większości przypadków zapomocą koncentratorów tlenu.

Poza tym istnieje możliwość domowego leczenia tlenem za pomocą tlenusprężonego w butlach lub z aparatu zawierającego ciekły tlen. Wprzeciwieństwie do pozostałych metod stosowanie koncentratora tlenu niepozwala na korzystanie z tlenu poza domem.

Z każdego wspomnianego wyżej aparatu pacjent otrzymuje tlen przezcienkie, plastikowe przewody, których końce umieszcza się w ujściachnosa (patrz zdjęcie).

Pamiętaj!

Leczenie tlenem w domu, aby było skuteczne, musi być prowadzone conajmniej 15 godzin na dobę, w tym przez całą noc i podczas wykonywaniawysiłków. Z medycznego punktu widzenia nie ma sensu okazjonalnestosowanie tlenu.

Przed rozpoczęciem DLT chory musi przestać palić papierosy. Jest to niezbędny warunek kwalifikacji do DLT.

Do Poradni Domowego Leczenia Tlenem kieruje lekarz pierwszegokontaktu. O tym, czy wymagasz takiego leczenia zdecyduje lekarzspecjalista w poradni DLT na podstawie wykonanych tam badań.